ÖZ
Amaç
Bu çalışma, genel diş hekimlerinin ve yapay zeka (YZ) tabanlı farklı büyük dil modelllerinin (LLM) eski ve yeni versiyonlarıyla birlikte fotoğraf tabanlı IOTN-AC indeksi değerlendirme performanslarını ve tanısal doğruluklarını ortodontistlerin referans standartlarına göre karşılaştırmayı amaçlamıştır.
Yöntemler
Ortodontistlerin ortalama IOTN-AC puanları referans (altın) standart olarak kabul edilmiştir. Olgular genel diş hekimleri ile ChatGPT, Claude ve Gemini ailelerinin eski ve yeni versiyonları tarafından değerlendirilmiştir. Performanslar; ortalama mutlak hata (MAE), Spearman korelasyonu, Lin’in konkordans korelasyon katsayısı (CCC), sistematik bias (Bland-Altman) ve IOTN-AC ≥4,0 klinik eşiğine göre tanısal doğruluk (duyarlılık/özgüllük) metrikleri kullanılarak analiz edilmiştir.
Bulgular
Genel diş hekimleri, en düşük MAE (0,761) ve en yüksek CCC (0,901, %95 güven aralığı: 0,796-0,948) ile referans standarda en yakın uyumu göstermiştir. YZ modelleri ise estetik bozukluğu olduğundan yüksek değerlendirerek pozitif bias sergilemiştir (+0,761 ila +3,361). Boylamsal analizde, LLM’lerin yeni iterasyonları sıralama performansında (korelasyon) artış gösterse de, mutlak doğrulukta eski versiyonlara göre gerilemiş ve MAE değerleri artmıştır (örn. Gemini 3 Pro MAE 2,529’dan 3,406’ya yükselmiştir; p=0,023). IOTN-AC ≥4,0 eşiğinde LLM’ler yüksek duyarlılık (%84,6-100,0) gösterirken, sağlıklı olguları ayırt etmede (özgüllük) kritik düzeyde başarısız olmuştur (örn., Gemini 3 Pro için %5,9).
Sonuç
Bu çalışmanın örneklemi ve havuzlanmış değerlendirme tasarımı sınırları içinde, genel diş hekimleri ortodontik estetik değerlendirmede YZ modellerinden daha yüksek güvenilirlik ve referans standarda daha yakın uyum göstermiştir. Modellerin yeni versiyonlarındaki mimari gelişim, mutlak klinik doğruluğa olumlu yansımamış ve bir performans paradoksu yaratmıştır. Güncel LLM’ler yüksek duyarlılıkları ile potansiyel bir tarama aracı olsalar da, düşük özgüllükleri nedeniyle ciddi bir “aşırı teşhis” (over-diagnosis) riski taşımakta ve henüz bağımsız bir klinik karar destek sistemi olmaktan uzak kalmaktadırlar.


